şu yaşıma geldim anasını satım hep uzun tırnağın hayaliyle yanıp tutuştum..
bir türlü uzamadı tırnaklarım.
hep aha dur bu sefer oldu demeye kalmadan biri kesin pörtlek verdi
cart diye kırıldı falan.
en sonunda yöntemini buldum.
tırnaklarıma bakmaya karar verdim. hatta baktırmaya bile karar verdim.
bir adet manikürcü kadın edindim..
şimdi oturup birlikte tırnaklarıma bakıyoruz.
hohoho
ki bu kadınların hepsinin mi tırnağı at nalı kıvamında olur diye düşünmedim değil.
en iyisini bulana kadar hep farklı yerleri deniyorum.
gerçi daha 3. gidişim oldu şimdi kokoş olduğumu düşünme yane
ama 3ü de iğrenç tırnaklara sahipti.
böürmemek için bakmıyordum kadınların tırnaklarına
bak gene anlatmam gereken konudan sapıyorum.
hay allam ya
ben neden böyleyim anlamıyorum hayır bişi yazacaksan bişey yaz
iki şey yazacaksan ayır iki şey yaz.
3şey se 3.
4 se 4
5 se 5
6 ise 6
...........................
neyse;
manikürcü kadın dedi ki
kalyon sür tırnaana sertleşir kırılmaz.
tamam dedim sürdüm hakkatende işe yaradı yaani.
artık kırılmadan uzayan tırnaklara sahibim.
masaya koyup parmaklarımı sırayla vurduğumda tıkır tıkır ritmik sesler çıkarabiliyorum.
konum bu da değil tabi.
konum;
senelerdir uzamasını istediğim bir türlü uzatamadığım ama şimdi yeni yeni filizlenen tırnaklarım sayesinde burnumu karıştıramıyor olmam.
lanet olsun ya burun deliim çok küçük ya da tırnaklarım abardı
aslında tırnaklarım çokta uzun deel
ozaman burun deliim küçük
hatta içi de kücük
ne zaman parmaamı sokmaya kaksam bişey haşırt diye burnumun etine batıyor.
bu bişey de sanırım benim tırnaam oluyor.
ne demiş atalarımız;
gülü seven dikenine saplanır.
ama ne olursa olsun sümüklerime hakettiği ilgiyi gösteremiyor olmak canımı çok sıkıyor :/
offf hayat çok zor!
